Ozdabiam Twoje zdjęcia ciemnością uczuć.
Próbuje zapomnieć sposób w jaki na mnie patrzysz.
Okno przyćmiło zapomnienie i puściło w niepamięć tamte wydarzenia.
Puste kartki zaczynają blednąć, pogrążają zapomnienie.
My jesteśmy tacy sami, nie zaszło wiele przemian..
Tylko spójrz na ten kwitnący obraz czystości.
Sądzę, iż dowiem się tego szybciej niż bym tylko przypuszczała.
Zniknę wraz z drogą naszego istnienia.
Nie słyszę Twojego głosu.
Nie widzę Twojego życia...




















*Chcę, abyście wszyscy zapomnieli o mnie i zostawili mnie w końcu.
Nie mam czasu na liczne znajomości. Chce być sama teraz.